Juich niet te vroeg, dapper inclusief persoon! En wees niet te bezorgd hoor, degene die de schrik nu om het hard is geslagen! Lees maar verder.

De regenboog in de Bijbel… was voor het eerst zichtbaar toen Noach met zijn gezin en de dieren uit de ark tevoorschijn kon komen. De plaatjes die we daarvan hebben zijn vooral van mooie blauwe luchten, frisgroene weiden van een prachtig nieuwe wereld.
De werkelijkheid was echter totaal anders. Noach was iedereen (letterlijk iedereen!) buiten zijn directe gezin verloren. De watervloed was alles verzwelgend geweest, maar was echt niet de grote verdwijntruc van de verloren wereld. In het hout van de boot waren nog de krassen te zien van de nagels van de wanhopigen die aan boord hadden willen komen. Het gekerm van mensen en dieren in doodsnood, klonk nog na in hun oren. En de stilte die volgde toen de dood heerste… wat zal die oorverdovend zijn geweest.
Nee. Noach en zijn gezin waren echt niet in een happy clappy mood toen ze uit de boot kwamen. Natuurlijk waren ze opgelucht dat het voorbij was. Maar de puinhopen en de stank van de voorbijgeraasde dood zullen schrikwekkend en misselijkmakend geweest zijn. Waar alles afgebroken en abrupt gestopt was voor alle anderen, mochten zij als familie op de goede manier verder gaan. Op de goede manier. Dat zal hen vast de zénuwen gegeven hebben en bij elk wolkje zullen ze gedacht hebben: “Heb ik iets verkeerds gedaan? Is dit vloed 2.0?”

En toen was daar de Regenboog. Op de puinhopen van het bestaan was daar opeens de veelkleurige belofte van Gods trouw en vergevingsgezindheid. Niet als reden om trots weer je eigen ‘veelkleurige’ gang te gaan (hoe kómen we toch bij pride “trots” met de regenboog?!) maar als bemoediging om hoopvol, vertrouwend op God, de nieuwe start met Zijn hulp en op Zijn manier aan te pakken en verder te gaan.

Vandaag is mijn “Regenboog dag”.
Op deze datum 7 jaar geleden verhuisde ik naar mijn huidige woonadres. Met alle goede bedoelingen noemde ik het: ’n Ark. omdat het mijn gebed was dat dit een veilige plek zou worden voor mensen die door de stormen van het leven dreigen te verdrinken.
Hoe kon ik weten…

In de afgelopen 7 jaren stormde het. Heel hard. Om een aantal pieken te benoemen:
– Christelijke leiders die door disfunctioneren zichzelf diskwalificeerden en in plaats van opbouwende, juist afbrekende invloed kregen op de mensen ‘onder’ hen, brachten ook bij mij meer dan grote schade.
– Disfunctioneren en de schade die dit veroorzaakte, kostte mij m’n gemeente waar ik me zo thuis voelde en m’n bediening waar ik mij met hart en ziel mee verbonden had gevoeld.
– Meerdere vriendschappen liepen stuk op roddel en veroordeling die verwijdering en afstand nemen, veroorzaakten.
– En onderwijl zag ik om mij heen levens van mensen die mij heel dierbaar zijn averij oplopen of echt ten onder gaan. Het huwelijk van mijn ouders ging stuk. Mijn vader stierf.
Ik ben zelf meer dan eens bijna ‘verdronken’. Hulp kwam! God sprak door Zijn Woord. Dat Hij mij door Zijn Woord kon bereiken was al een wonder, maar dat is iets voor een ander blogbericht. In vele stille uren heelde Hij wonden in de diepe plaatsen van mijn ziel waar hulpverleners niet bij konden komen. Hulpverleners kwamen. Gaven mij heel voorzichtig, om mij niet te bezeren, het stickertje “complex trauma” en bleven met haast koppige standvastigheid langszij om mij weer op de rit te krijgen. Echte vrienden en betrokken familieleden bleven mij in ’t oog houden, wat vaak niet makkelijk voor hen was, maar ze gaven niet op en bleven biddend betrokken.

De stormen zijn wat geluwd. Ik heb weer vaste grond onder m’n voeten. Langzaam maar zeker kom ik weer tevoorschijn. Nee, zeker niet happy clappy. Vaak juist nog zo verdrietig om alles wat stuk is en niet meer hersteld kan worden. Onwennig kijk ik eens om mij heen, alles is zo vertrouwd en tóch zo anders – of is dat omdat ik veranderd ben? Ik sta nog wat wankel op mijn pootjes, ben nog snel uit evenwicht, maar met groeiend nieuwe vastberadenheid kom ik weer in beweging.

En dan is daar de Regenboog, in al zijn veelkleurigheid. Zoveel tekens van Gods trouw en goedheid! Hij heeft mij er doorheen geloodst – ik leef nog! Ik mág verder leven. Kán verder leven! Hoe geweldig is dat! Het bubbelt vanbinnen met nieuwe en hernieuwde ideeën, doelen en verlangens. Ik hervind mijn ‘stem’ en ja, steeds vaker breekt mijn lach weer door.

Vandaag is mijn Regenboog dag. Heb jij er ook zo eentje? Wat is jouw verhaal? Of beter gezegd, Góds verhaal met jou? Mag je vandaag, in de storm of de luwte, in de striemende regen van tegenspoed of in het kalme weertje van voorspoed, iets van Hem zien!