5 oktober 2021

Terwijl in een waas de afscheidsdienst aan mij voorbijgaat, staar ik naar de kist van mijn vader. Op de kist staat een kaartje. Ooit, lang geleden, door hem gekocht in de winkel van Het Zoeklicht in Doorn. Een Bijbelvers dat hem aansprak. Ik kijk ernaar. Het wringt, schuurt en past niet met wat we doorworsteld hebben en meemaken.

“De goedertierenheden des Heeren zijn elke morgen nieuw.” Klaagliederen 3 vers 22, 23 (samenvoeging)

5 oktober 2024

Inmiddels ben ik zelf werkzaam bij Het Zoeklicht. Zoiets kan alleen de Here bedenken natuurlijk.
Vandaag was een dag waar ik lang naar uitzag. Een zaaidag: Zoeklichtdag 2024, een dag waarin we heel veel mensen kunnen toerusten, aansporen, bemoedigen en enthousiasmeren om, uitkijkend naar de toekomst van de Here, vandaag voor Hem te leven tot zegen van anderen. En deze dag was extra bijzonder voor Het Zoeklicht, want die bestaat 105 jaar terwijl het magazine dat uitgebracht wordt nu 100 jaar is. Daarom was het thema “Groot is Uw trouw, O Heer!”
Voor mij ook een beetje extra speciaal. Eíndelijk na een aantal hele moeilijke jaren, zou ik weer mee kunnen doen met een (grote) activiteit. De voorbereidingen, de oplopende verwachtingen, het harde werken vlak ervoor, en in Gods kracht knállen op de dag zelf, ik houd ervan!

Het liep echter anders voor mij. Ik werd snipperdepip flink verkouden. Geen lijden. Wel ongemak. En beperkend – ik moest me afmelden. Nu heb ik vaker, en dan door ‘echte’ gezondheidsissues aan de zijlijn moeten toekijken terwijl er een wedstrijd gespeeld werd. En, al ligt die rol mij van nature niet, ik hoef me daar niet te vervelen! Ik schakelde, en ging over op de taak die zo vaak onzichtbaar maar nooit onopgemerkt is: bidden. Voor de bezoekers, de sprekers, alle vrijwilligers, de mensen die via livestream zouden meekijken, het kinderfeest, de zang, de techniek… noem maar op. Maar het schuurde en ik vocht ik tegen teleurstelling. Wanneer kan ik nu eens gewoon wél meedoen, het veld op en meespelen? Moest ik nu echt weer naar de zijlijn?

Via livestream kon ik de dag gelukkig toch meemaken. Het ochtend programma eindigde en voor de lunchbreak werd er nog wat uit Gods Woord gelezen.
En daar was die weer. Klaagliederen 3…
Het boek bestaat uit 5 liederen. Nood, dood, angst en vertwijfeling zijn de lyrics van de zware mineur gezangen. Maar daar míddenin… Gods trouw. Niet begrepen, wel geloofde, niet altijd geziene, maar altijd aanwezige trouw van God.
Voor alle prut waar wij ons midden in begeven, van ongemak tot lijden (op het grote, spannende wereldtoneel tot achter de voordeur van elk persoonlijk), mag daar middenin, als centrum, de trouw van God gelooft, gezocht en beleeft worden!

5 oktober.
Twee uitersten, afscheid en welkom.
Twee zaaidagen.
Voor mij was het een soort de-cirkel-is-rond ervaring, op een hoekige manier.

^{“Het is de goedertierenheid van de HEERE dat wij niet omgekomen zijn,
dat Zijn barmhartigheid niet opgehouden is!
Nieuw zijn ze, elke morgen;
groot is Uw trouw!
Mijn deel is de HEERE, zegt mijn ziel,
daarom zal ik op Hem hopen.”
Klaagliederen 3 vers 24}