Dit is me het stapeltje wel! Het gewicht aan emoties, gedachten, zienswijzen en verhalen hierover, laat mijn kleine witte Ikea bureautje bijna kraken.

Een aantal net binnengekomen boeken vormen samen zomaar een heel spannend stapeltje. Misschien ben je wel héél enthousiast en denk je: “Yes, Corine gaat overstag, eindelijk!” Anderen houden hun hart vast en vrezen dat ik nu toch toegeef en ‘daarin’ ga geloven.

Want ja, het zijn nogal beladen termen he… Genezing. Bevrijding. Banden. Overwinning. Voel je in jezelf de argumenten ook al opborrelen? Of… komt de pijn naar boven van niet-verhoorde gebeden, onvervulde hoop, diepe pijn door te grote vragen om te verwoorden?
Iedereen heeft in meer of mindere mate te maken gekregen met deze onderwerpen. Vaak veilig theoretisch – oh nee, christelijk. Veilig theologisch. Van gesprekken op verjaardagen tot pittige discussies op je Bijbelkring. Anderen hebben er zélf mee te maken gekregen, op uitnodiging of zelf op zoek. Dan zijn argumenten opeens ‘anders’ omdat de nood van de ziel áchter het debat opeens voelbaar voor je is.

Door de jaren heen heb ik inmiddels een behoorlijke geschiedenis rond deze onderwerpen.
Meelevende broeders en zusters nodigden mij uit voor genezingsdiensten, want ziek-zijn maakt minder bruikbaar op z’n minst en niet bruikbaar op zijn ergst en dat kan echt niet Gods bedoeling zijn. Alleen over dat statement al zou ik graag vanuit de Bijbel een ander licht werpen, maar daar was dan vaak weer geen ruimte voor gek genoeg. En dat ik niet op zo’n uitnodiging inging, ja, dat was wel heel erg moeilijk te behappen en zorgde helaas bijna altijd voor onderlinge afstand en veroordeling. Als je niet gaat, dan wíl je misschien niet beter worden?!
Anders-meelevende broeders en zusters wezen mij erop dat ik óf gebonden ben óf zuchtte onder een vervloeking, óf bezeten zou zijn. In meer of mindere mate diep ernstige zaken waar ze mij met grote zorg op wezen. En waar ik zelf niets op te zeggen had (was hun redenatie) want wie kan een persoon nu serieus nemen die gebonden of vervloekt of bezeten is?! Vaak volgde verdrietig makende afschrijving en daardoor afstand.
Weet je wat bij het overgrote gedeelte van de uitnodigingen en ‘diagnose gesprekken’ echter miste? Gods Woord. En laat dát nu juist de enige, onfeilbare, waarheid biedende Bron van Wijsheid zijn die we zo hard nodig hebben!

Om meerdere redenen die ik hier niet ga uitweiden, heb ik nu dit stapeltje boeken liggen. De schrijvers ervan hebben, naar wat ik kan weten, allemaal een levende en groeiende relatie met de Here – sommige zijn al bij Hem inmiddels. Maar waar ze één zijn in hun geloof in Jezus Christus, denken ze zéér uiteenlopend over deze onderwerpen.
In de stilte van de vroeg invallende avonden ga ik verder met lezen wat ze te vertellen hebben. Daarbij ligt, altijd, Het Woord van God open. Want, al staat die niet op de foto, de Bijbel is voor mij de vaste Grond om op te staan. En al leer ik graag van zienswijzen en over meningen van anderen, ik sta alleen maar écht vast wanneer ik mij wortel in die Grond.